کثافت هایی هستند که هیچ گاه از مقابل این دریچه ی لعنتی دور نمی شوند. کثافت هایی به ظاهر خوشایند٬ کثافت هایی که قادر اند٬ به راحتی آب خوردن٬ در یک آن٬ هر آن چه که قوه ی تعقل تو خوانده می شود را قاصر کرده و از تو٬ یک مرده بسازند! کثافت ها٬ همه جا را فرا گرفته اند! کثافت های خوش تیپ٬ کثافت های خوشگل٬ کثافت های خوش لباس٬ کثافت های شیرین زبان٬ کثافت هایی با روابط عمومی قوی(!)٬ کثافت های پولدار٬ کثافت های نیرومند٬ کثافت های با نفوذ٬ کثافت های تازه به دوران رسیده٬ کثافت های با معرفت٬ کثافت های معتقد و… سوال خاصی در ذهن مردی به نام “من” به سوالات بی شماری خاتمه می یابد. بدون توجه به سوالات بی شمار دیگری که ممکن است هر کدام در برهه ای از زمان به سراغم بیایند! این سوال را بی دلیل از خود می پرسم (باور کنید بی دلیل!) آیا یک “مرد” هم٬ کثافتی ملقب به انسان است؟! در بین تمامی اجناس اطرافم٬ جنس مردِ مطلق٬ کثافت ترین آنهاست! دقیقا نمی توانم یک جنس کثافت را از جنس دیگر تشخیص دهم چون تقریبا تمامی آن ها به نوعی کثافتَِ محض اند اما… اما یک مرد واقعی٬ یک کثافت محض واقعی را تشکیل می دهد! این را مطمئن هستم! یک کثافت محض واقعی٬ سوای تمامی کثافت هاییست که روزانه در اطرافمان می بینیم! کثافت هایی ملقب به زن٬ کثافت هایی ساخت یافته اند٬ کثافت هایی منعطف٬ کثافت هایی زیبا! اما یک مرد واقعی٬ یک کثافت محض واقعی را به وجود می آورد. این کثافت٬ می تواند به راحتی هر چه تمام تر٬ تمامی کثافت های اطراف خود را به کثافت محض واقعی تبدیل نماید! به عنوان یک کثافت معمولی که فرسنگ ها با یک مرد واقعی فاصله دارد٬ به همه ی شما کثافت های معمولی توصیه می کنم که هرگز به یک کثافت محض واقعی نزدیک نشوید!