برخورد
با اون مانتوش در حال دویدن که ریپ سر پیچ راهرو یهو تالاپی می خوره به بنده
بعد به همون شیوه ی خودشون یه “وای” میگه و نفسش رو میکشه داخل و چیشاش قد گاو باز میشه و یه طوری نگاه میکنه که انگار به اجنه برخورد کرده
و
همینطوری منتظره تا من بگم ببخشید . اخرش خودش یه ببخشید کوشمولو گفت و در رفت .
اگه ما شانس داشتیم خو یه هم ترمی بهمون میخورد :دی .
مریم :
آبان ۶, ۱۳۸۶ @ ۲:۰۹ ب.ظ
ham termi ham ke behet mikhord ba’id bood betooni khoob az ab dar biarish …
دنیا :
آبان ۶, ۱۳۸۶ @ ۳:۲۴ ب.ظ
بچه بشین سر درس و مشقت!
Nazanin :
آبان ۶, ۱۳۸۶ @ ۴:۰۳ ب.ظ
داره یه چیزایی می شه :دی
سوگند می خورم :
آبان ۶, ۱۳۸۶ @ ۴:۱۴ ب.ظ
نه به چشم ها ی اندازه گاو نه جمله آخریت!!
Yekpooria :
آبان ۶, ۱۳۸۶ @ ۸:۲۸ ب.ظ
اخی بیچاره
پدرام :
آبان ۶, ۱۳۸۶ @ ۹:۳۱ ب.ظ
آخه مهندسی تخلیه چاه می هم ترمی هم داره ؟ :دی
تو آدم نمیشی.
چیشاش قد گاو باز شده چون یه بره گتی جلوش دیده.
دور برداشته بیده.یه پس گردنی میزدیش راهش می کشید میرفت.
آذین :
آبان ۶, ۱۳۸۶ @ ۱۰:۴۳ ب.ظ
وا …دو روزه میریا ..سر ورداشتی…حتما از مالل برازگون بیده..
هادی :
آبان ۶, ۱۳۸۶ @ ۱۱:۰۵ ب.ظ
حالا هم تو چپ و راست تو راهرو راه میری
دایان :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۱۲:۱۱ ق.ظ
چشمم روشن. رفتی دانشگاه خودتو میندازی جلو دخترا که بخورن بهت:D
به به. خدا به داد ۲_۳ سال آینده برسه.;)
خوبی پسر؟!!خوش میگذره؟
رهام :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۴:۱۹ ق.ظ
ظاهرا هنوز توجیه نشدی ؟ دخترای هم ورودی شما مال سال بالایی ها هستن. شما خیز بگیر مال سال بعدی ها
MissMehri :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۷:۵۳ ق.ظ
مثل فیلمها توی تلویزیون داشت میشداااااااااااااااااا حیف ادامه نداید !
طارمه :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۸:۴۷ ق.ظ
حالا جریان تو خوبه. جریان ما خیلی قشنگ تره.
فرزانه :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۱۰:۵۹ ق.ظ
مگه مانتوش چه جوری بود ؟؟؟
samira :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۱۲:۴۹ ب.ظ
هنوز نرفته دانشگاه تور کردی یکی رو برای خودت؟ای شیطون
کاپیتانی بدون هواپیما :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۲:۵۳ ب.ظ
خوش بگذره
همین اولای ترم نونتو بچسبون که تا آخر ترم استخونشون هم برات نمیمونه
نرگس :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۳:۲۴ ب.ظ
یکی از هم ترمی هات امروز اومده بود سر کلاس ما !
می خوای سلامتو بهش برسونم ؟!
:دی
مژده غضنفری :
آبان ۷, ۱۳۸۶ @ ۱۰:۱۷ ب.ظ
بلههه؟!!! اونجا من مراقبم یه وقت به راه بد منحرف نشی!! D:
با هم :
آبان ۸, ۱۳۸۶ @ ۱۲:۳۵ ق.ظ
خاک وطن رفت. چه خاکی بسر کنیم؟
میانه بهت و ناباوریمان ترکمن چای تکرار شد. بی جنگ، اما به بهای پامال کردن خون نیکانمان رژیم پاره ای از ایران زمین رابه بیگانگان بخشید. شرافتمان را به بازی گرفتند.هستی مان را به یغما بردند.پنجه خون آلود روسیه را بر پیکره مان نشاندند. سیاست مدبرانه میرزا آقاسی تجلی فقاهتی یافته است و *برای ذره ای آب شورخلیج فارس و دریای مازندران،نباید کام شیرین روسیه ء دوست را تلخ کرد. حق پنجاه در صدی آبهای تحت البحری ایران را تنها با سیزده درصد تعویض کرداند!!! ساکت ننشینیم این معصیت سیاسیت. ایرانیان مام وطن را به رذالت بخشیده اند.چرا بی صدا غسل بر نعش وطن کنیم؟ به امضاء کنندگان اعتراضیه بپیوندید.
پاینده ایران
*تکثیر این اعلامیه و ظیفه ملی است. در انتشار آن و آگاهی رسانی عمومی کوشا باشید.
برای امضا ئ بیانیه واعتراض و ارسال آن به سازمان ملل متحد و رسانه ها به سایت منافع ملی ایران مراجعه کنید
http://miiran.wordpress.com/