روزنوشتهای محمد گشمردی

۱۰ نظر

مژده غضنفری :

دی ۱۶, ۱۳۸۷ @ ۱۱:۰۵ ب.ظ

اهوم!

ببین انگار به جای اینکه من مراقب تو باشم تو مراقب منی!
مژده غضنفری :

دی ۱۶, ۱۳۸۷ @ ۱۱:۰۷ ب.ظ

در مورد بستن وبلاگ:

ووی توبه! قیامت تو سرش بگیره کی همچین حرفی زده ؟! (با لهجه ی شیرازی خوانده شود!) )
پدرام :

دی ۱۷, ۱۳۸۷ @ ۱۲:۱۰ ق.ظ

نوبت تونم میشه کوکی جونی…
رضا :

دی ۱۷, ۱۳۸۷ @ ۱۰:۳۳ ق.ظ

تو این دنیا نمیشه اونی که “واقعا” میخوای بشی! حداکثر چیزی که میتونی بشی، اونیه که “تصور میکنی” میخوای بشی.
خلاصه اینقدر واستا تا علف زیر پات سبز شه
مریم خانومی :

دی ۱۷, ۱۳۸۷ @ ۱۰:۵۳ ق.ظ

این بستگی به هدف و پشتکار خودمون داره که کجای راه باشیم! اول صف یا آخر صف !
طاهره خانمم :

دی ۱۷, ۱۳۸۷ @ ۱۱:۲۳ ق.ظ

ها همونی که مریم گفت
ببخشید کدوم صف؟!!

mohammad Reply:
دی ۱۷م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۲۴ ب.ظ
به دلیل مسائل سیاسی معذوریم از گفتنش :دی
محمود :

دی ۱۷, ۱۳۸۷ @ ۱:۰۵ ب.ظ

مفهمومی حرف نزنا
داش سعید :

دی ۱۷, ۱۳۸۷ @ ۲:۱۵ ب.ظ

مو می فهمم کومو صفی :دی
نازنین :

دی ۱۷, ۱۳۸۷ @ ۲:۲۷ ب.ظ

هووووم؟