نا شاد است این شهر
شهری بی بخار
جمعه هایی بی روح و دلگیر
زیر خورشید عبوس و هوای زیاد از حد دلگرم
شهری با مردمی مانده در افکار ۳ دهه پیش
البت شهر که نیست ، دهات بهتر است .

چه حالی میده تو بوفه دانشگاه بشینی و همینطوری هر کدوم از دوستات که میان یه چیزی بگیرن بیارن واست :دی
دست جمیل و مصطفی و مهدی واسه ۳ تا بستنی امروز مرسی .

هان حسین بازم می گم لینکولن نمیمیره … کریستینا هم می خواد سیلا رو بفروشه با هندیا .

شیطونه میگه یک یکی زنگ بزن به هم contactها و همشون بیدار کن  :-” .

.

می دونی عزیزم
فک کنم هیچی بهتر از این نباشه که
با هم شلوارمون بکشیم پایین و بشاشیم به ارزوهامون و هر کی قد قد می کنه
و منتظر گذر زمان باشیم .

فراموش کردم
ولی این ، اونی نیست که X میگه
نمی تونم ثابت کنم که اونی که X میگه اون نیست و اینی رو که میگم رو به X اثبات کنم
در کل سخت میبینم که X باوری از Y و حرفاش داشته باشه
سخت هم نباشه سختش کرده

ج
.

چقدر سخته دور زدن عمه قزیا و خاله خانباجی و … در دنیای مجازی با گنگ نوشتن .
سرسختانه مشغول گیم انلاین تراوین و بی خیال از گذر زندگی و دانشگاه .

کلاس تموم میشه و داریم میریم طرف ایستگاه اتوبوس دانشگاه .
پشت دانشکده انسانی که میرسیم ۳ تا دختر دارن هی تکی کنار درخت و اون چمنا از هم عکس میگیرن .
+ می خواین ۳ تاتون وایسین و دوربین بدین تا ازتون عکس بگیرم
- “با خنده” نه لازم نکرده ، شما فضولی نکن
+ “با خنده” چشم ولی خواسی تعارف نکنینا .
- چشمت بی بلا ، نه نمیخایم .

رد میشیم میریم
رفیقم میگه نه به تیکه انداختنت نه به چشم گفتنت
اشاره به اونور میکنم و میگم عوامل اشنا به وقوع پیوستن به اسم آ…ز (ها دوست خوت … همین خودت که بلاگ داری ) ولی خدا رو شکر مثکه چیزی ندیدن

+ من
- اون