من اینجام
با شروعی دوباره با تلخی و خوشی این روز .
تلخی اش را به دوس میدارم چون سخت است دلم میخواد … به تو چه
خوشی اش رو هم دلم میخوات دوس بدارم ولی ترس از گذر باد دارم و همراه شدنش با باد .
باید فکر کرد و فکر کرد و همچنان فکر کرد و پیاپی به پوچی رسید… که شاید در اخر به چیزی رسید که بشه بهش گفت نتیجه و فحش خود داد تا بفهمی چی بود و چه شد که چنین بر سرم امد .
من اینجام
میگذرونم اون روزها رو
بدی و خوبی اش را فراموش نمیکنم و میسپارمش به خود .
و خود را به خود .

تا که بودیم نبودیم کسی
گشت ما را غم بی همنفسی
تاکه رفتیم همه یار شدند
خفته ایم وهمه بیدار شدند‎
قدر آینه بدانید چو هست
نه در آن وقت که افتاد وشکست

همش گفت نامردی کردی
ولی کاش می فهمید نامردی ِ من از رو باد هوا نبود
کاش میدید چه شد که نامرد شدم
ندید
نخواست ببینه
گفت و گفت و همینطور گفت نامردی کردی
کاش میفهمید …

۲۵-شهریور
ما ۳ تا در حال اماده شدن واس عروسی دختر دایی

۲۶ – شهریور
رفتن به کوه با دوستان عزیز تهرانی
ساعت ۶ صبح میدون ازادی – حرکت از سمت امامزاده داوود به سمت قله توچال – ساعت ۱ رسیدن به فله – برگشتن از مسیر توچال به بام تهران – ساعت ۱۰ شب رسیدن به بام .
خوب بود – خوش بود – عالی بود .

۹ – مهر
شروع شدن کلاس های کنکور مدرسان .

۱۰ – آبان
دوییدن به دنبال کیف قاپ و گرفتنش تو کوچه و زدن و خوردن و زدن و خوردن و … .
و در اخر هم گرفتن کیفمان و یادگاری از مردک بیشعور روی صورتمان .

۱۸ – ابان
تولد اینجانب و استفاده میلاد از شخص سوم به عنوان نیروی کمکی در جهت کیک زدن تو صورتمان

۲۹ – ابان ( عصر)
تولد میلاد و تلافی اینجانب با کیک زدن به صورت این دوست عزیز – اونم ۲ بار :دی

۲۹- ابان (شب)

هفته ی اول اذر
کف کردن و با دوستان خوش گذراندن و پارتی گرفتن با جمع کوچکی از بچه ها

۱۲ اذر
ک.ن لق کنکور و ک.نی ترین طراح هان سوال کنکور که مهارف و باکس نقشه رو شخمی سوال داده بودن .
امید به این که قبول گردیم .